ورزش و ادبیات: هنر بازی گوی و چوگان
بهمنش، عطاء
ادامه نوشته
کلمهء«چوگان»که مراد از چوب دستی سر کج است و با آن به گوی،ضربه یا زخم میزنند پس از تغییرهای زیادی به ما رسیده است. محققان و مردان آشنا به فرهنگ غنی و ادبیات گستردهء ایرانی معتقدند که با تاختوتازها،هجوم قوم حاکم بر مردم ایران و اقامت طولانی آنان در این دیار،خیلی از کلمهها تغییر یافته و به جای آنها ترکیبهای تازهای جایگزین شده است.صاحب لغتنامه علی اکبر دهخدا در این باره چنین آورده است:
«چوگان»مرکب از«چوب»به اضافه«گان»که پسوند نسبت است،در زبان پهلوی چوپقکان،چوپگان، چوپکان و معرّب آن صولجان است و کلمهء فرانسوی شیکان chicane را از فارسی گرفته اند
منابع:
رشد آموزش تربیت بدنی پاییز 1379 شماره 1
نمایه در آدرس: http://www.ensani.ir/fa/content/216584/default.aspx
لطفا برای مطالعه بیشتر به ادامه مطلب بروید
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۲/۰۶/۱۷ ساعت ۷:۳۵ ب.ظ توسط کیومرث مولادوست
|
سعی می شود با ارائۀ مطالب در بخش های کشاورزی، دامپروری در زمینۀ تک سمان، قرقاول، خرگوش و ... به اطلاعات علاقمندان افزوده تا در اعتلای دانش کشور عزیزمان ایران گامی برداشته باشیم