الميرا شعربافي (كارشناس ارشد محيط زيست)
در نبود شير ايراني و ببر مازندران، بزرگ‌ترين گربه‌ساني است كه غرش آن در عرصه طبيعت ايران هنوز شنيده مي‌شود. صحبت درباره پلنگ ايراني است، گربه‌اي با بيشترين پراكنش در ميان گربه‌هاي وحشي دنيا كه قدرت و توانايي گربه‌هاي بزرگ را با وقار و سازگاري بالاي گربه‌هاي كوچك در هم آميخته است.
داستان‌هاي بسياري از توانايي پلنگ براي پنهان شدن وجود دارد كه خود را در كمترين پوشش‌ها مخفي مي‌كنند. محيط باني در پارك ملي گلستان از اين مي‌گويد كه فقط براي چند ثانيه از پلنگي كه مقابلش بوده چشم برداشته ‌است و لحظه‌اي بعد ديگر قادر به يافتنش نبوده ‌است. همچنين تطابق پذيري و مخفي‌كاري است كه موجب شده پلنگ‌ها در هر زيستگاهي كه ديگر گونه‌هاي گربه‌ها نمي‌توانند زندگي‌كنند، يافت شوند. وجود فقط اندكي پوشش و طعمه در دسترس كافي‌است تا پلنگ‌ها حتي نزديك به انسان‌ها زندگي كنند.
منبع: www.iran-newspaper.com
روزنامه ایران شماره5391