شگفتي آفرينش ملخ– نهج البلاغه - خطبه 186
و اگر خواهي در شگفتي ملخ سخن گو، كه خدا براي او دو چشم سرخ، دو حدقه چونان ماه تابان آفريد، و به او گوش پنهان، و دهاني متناسب اندامش بخشيده است. داراي حواس نيرومند، و دو دندان پيشين است كه گياهان را مي چيند، و دو پاي داس مانند كه اشياء را بر ميدارد. كشاورزان براي زراعت از آنها مي ترسند و قدرت دفع آنها را ندارند، گرچه همه متحد شوند. ملخ ها نيرومندانه وارد كشتزار مي شوند و آنچه ميل دارند مي خورند، در حالي كه تمام اندامشان به اندازه يك انگشت باريك نيست[1]!.
شريف رضي، محمد ابن حسين؛ نهج البلاغه، ترجمه استاد محمد دشتي، تهران، آقاي فهيم 1390
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۱/۰۵/۰۱ ساعت ۸:۵۹ ب.ظ توسط کیومرث مولادوست
|
سعی می شود با ارائۀ مطالب در بخش های کشاورزی، دامپروری در زمینۀ تک سمان، قرقاول، خرگوش و ... به اطلاعات علاقمندان افزوده تا در اعتلای دانش کشور عزیزمان ایران گامی برداشته باشیم