خداوند پديده هاي شگفتي از جانداران حركت كننده و بي جان، برخي ساكن و آرام[1]، بعضي حركت كننده و بي قرار، آفريده است، و شواهد و نمونه هايي از لطافت صنعت گري و قدرت عظيم خويش بپا داشته، چندان كه تمام انديشه ها را به اعتراف واداشته، و سر به فرمان او نهاده اند، و در گوش هاي ما بانگ براهين يكتايي او پيچيده است[2]. آن گونه كه پرندگان گوناگون را بيافريد، و آنان را در شكاف هاي زمين، و رخنه دره ها و فراز كوه ها مسكن داد، با بال هاي متفاوت و شكل هيأت هاي گوناگون، كه زمام آنها به دست اوست، پرندگاني كه با بال هاي خود در لابلاي جوّ گسترده و فضاي پهناور پرواز مي كنند. آنها را از ديار نيستي در شكل و ظاهري شگفت آور بيافريد، و استخوان هاشان را از درون در مفصل هاي پوشيده از گوشت به هم پيوند داد[3]. برخي از پرندگان را كه جثّه سنگين داشتند از بالا رفتن و پروازهاي بلند و دور بازداشت، آن گونه كه آرام و سنگين در نزديكي زمين بال مي زنند. پرندگان را با لطافت قدرتش و دّقت صنعتش، در رنگ هاي گوناگون، با زيبايي خاصّي رنگ آميزي كرد، گروهي از آنها را تنها با يك رنگ بياراست كه رنگ آويخته، مخالف رنگ اندامشان است.

 شريف رضي، محمد ابن حسين؛ نهج البلاغه، ترجمه استاد محمد دشتي، تهران، آقاي فهيم 1390

[1] - اشاره به علم زوئولوژی  zoology  (حیوان شناسی)

[2] - اشاره به علم منوتیسم Monotheism (علم توحید)

[3] - اشاره به علم Ornithology (پرنده شناسی)