اسپریس

 تأثیرات آلترنوژست بر روی رفتار و عملکرد تولیدمثلی نریان ها

 کوری د. میلر؛ دیکسون د. وارنر؛ تی. ال. بلانچارد؛ جیمز ا. تامپسون و لاری جانسون

مترجمین:

دکتر سیدبهنام هاشمی طاری دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی گرمسار

Behnam_h_tar@yahoo.com

مهندس کیومرث مولادوست     کارشناس علوم دامی

تجویز آلترنوژست به نریانهای بالغ با دزاژ 044/0 میلیگرم به مدت 30 روز هیچ تأثیری بر روی کیفیت، کمیت اسپرم نداشت و طی 30 روز درمان تنها تأثیرات اندکی بر روی رفتار نریانها گذاشت. با این حال این رژیم از آلترنوژست غلظت های پلاسمایی هورمون های لوتئینه کننده، تستوسترون، ترکیبات استروژنی و اینهیبین را در پایان دورۀ درمانی بطور معنی داری سرکوب کرد.

1- مقدمه:

مطالعات پیشین بر روی نریان ها و جنس نر در سایر گونه ها نشان ، می دهد که درمان با آلترنوژست ممکن است تأثیراتی مغایر با کارایی تولیدمثلی داشته باشد. هیچ گزارشی دربارۀ تأثیرات آلترنوژست در نریانها هنگامی که در دز نرمال تجویز شده باشد وجود ندارد بعلاوه تأثیرات آلترنوژست روی رفتار تهاجمی نریانها و همچنین برگشت پذیری درمان با آلترنوژست به طور جدی مورد مطالعه قرار نگرفته است.

این مطالعه جهت تعیین تأثیرات تجویز آلترنوژست در دزاژ 044/0 میلیگرم برکیلوگرم وزن بدن به مدت 30 روز بر زاد و ولد و رفتار تهاجمی نریانهای بالغ، کیفیت و کمیت اسپرم نریان های بالغ و برگشت پذیری تأثیرات تجویز آلترنوژست طراحی شده است.

2- مواد و روش کار

تعداد 8 رأس نریان بالغ بر اساس سن(> 5 سال) ، شرایط بدنی و دورنمای تولیدمثلی.

در حالیکه سلامت تولیدمثلی آنها در مرکز طب دامپزشکی تگزاس تأئید شده بود، انتخاب شدند. تمام نریان ها برای یک دورۀ 2 هفته ای قبل از شروع آزمایش به بروز رفتار تولیدمثلی و روشهای آزمون رفتاری عادت داده شدند. و  بطور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند.

یک گروه کنترل که داروی خنثی (روغن Neobee m5) دریافت کرد و یک گروه درمانی که آلترنوژست(044/0 میلیگرم برکیلوگرم) را بصورت خوراکی هر 24 ساعت برای مدت 30 روز دریافت کرد. نریانها از 23روز قبل از آغاز درمان تا 60 روز پس از قطع درمان موردارزیابی قرار گرفتند.

اهداف مورد آزمایش عبارت بودند از:

1-  سنجش رفتار نریان ها در معرض نریانهای دیگر شامل زمان شروع اولین عکس العمل نامطلوب و تعداد و نوع واکنش های نامطلوب.

2-  سنجش رفتار نریانهای در معرض یک مادیان فحل (Tease) و یک مادیان بالغ اواریکتومی شده شامل زمان شروع نعوظ، زمان شروع اولین پرش ، زمان آغاز انزال، تعداد پرش ها، تعداد دخول های انزالی و غیرانزالی. کل زمان موردنیاز جهت رسیدن به انزال، مقدار کلی زمان و تیز (Tease) موردنیاز، تعداد پاسخ های فلمن(Flehman) در دقیقه از زمان تیز و تعداد پرچم های دمی (tail flag) انزالی و غیرانزالی،

3-    حرکت ، مورفولوژی و خروج روزانه اسپرم

4-  غلظت های هورمون تحریک کنندۀ رشد فولیکولی(FSH) ، هومون لوتئینه کننده(LH) ، تستوسترون، ترکیبات استروژنی و اینهیبین.

جهت مقایسۀ تأثیرات درمانی، ارزیابی معنی داربودن(P< 0/05) اختلاف میانگین میان متغیرهای وابسته در قبل و بعد از درمان با استفاده از t- test جفتی آنالیز شد. این آنالیز آماری جهت تصحیح تفاوت های زیاد میان نریانها در مورد پارامترهای اندازه گیری شده انتخاب شد که حساسیت تست را افزایش دادند.

3- نتایج:

نریانهای گروه کنترل جهت محاسبۀ فاکتورهای غیر درمانی نظیر دمای محیط و فصل استفاده شدند. اختلاف میانگین بین پارامترهای خروج روزانۀ اسپرم، مورفولوژی اسپرم و تحرک اسپرم قبل و بعد از درمان با آلترنوژست تحت تأثیر قرار نگرفتند. تجویز آلترنوژست به نریانها، هیچ یک از اهداف تأثیر نریان - نریان آزمایش شده در خلال مدت درمان را تحت تأثیر قرار نداد. با این حال 30 روز پس از قطع درمان تعداد دخول ها در مقایسه با ارزشهای پیش از درمان با میانگین اختلاف 3 دخول (01/0= P) کاهش داشت. تعداد دخول ها طی 60 روز پس از قطع درمان به ارزشهای پیش از درمان بازگشت. درمان نریانها با آلترنوژست هیچ یک از اهداف تأثیر نریان – مادیان آزمایش شده در خلال مدت درمان را تحت تأثیر قرار نداد. هرچند که 30 روز پس از قطع درمان زمان شروع اولین پرش و کل زمان لازم برای رسیدن به انزال در مقایسه با ارزشهای پیش از درمان با اختلاف میانگین به ترتیب 6/18 ثانیه و 8/95 ثانیه(P< 0/05 ) کاهش معنی داری داشتند. اهداف رفتاری نریان – مادیان طی 60 روز پس از قطع درمان به ارزشهای قبل از درمان برگشت.

میانگین غلظت پلاسمایی FSH تحت تأثیر درمان با آلترنوژست قرار نگرفت. میانگین غلظت پلاسمایی LH ، تستوسترون ترکیبات استروژنی و اینهیبین در مقایسه با غلظت های پیش درمان با اختلاف میانگین به ترتیب2/3، 79/0، 6/18 و 7/1 نانوگرم در میلی لیتر(P≤ 0/04) در پایان دورۀ درمانی به طور معنی داری سرکوب شده بودند. غلظت LH ، ترکیبات استروژنی و اینهیبین طی 30 روز بعد از قطع درمان به ارزشهای پیش از درمان بازگشتند در حالی که تستوسترون برای 60 روز پس از قطع درمان به طور معنی داری سرکوب شده باقی ماند(004/0= P).

4- بحث

درمان نریان ها با آلترنوژست برای 30 روز با دزاژ 044/0 میلیگرم برکیلوگرم هیچ تأثیری روی کیفیت یا کمیت منی نداشت و تنها تأثیرات خفیفی روی رفتار نریانها گذاشت. از ارزیابی غلظتهای هورمونی پلاسما، این چنین فرض شد که آلترنوژست رها شدن LH  از غدۀ هیپوفیز را مهار می کند. محتمل است که این سرکوب LH به فقدان تحریک سلولهای لیدیگ در خلال آزمایشات بیانجامد و به پائین آمدن غلظتهای در گردش تستوسترون، ترکیبات استروژنی و اینهیبین منتج شود.

اصل بر این قرار گرفت که این سرکوب ها در غلظت های هورمونی از نظر دوره کوتاه تر و از نظر مقدار کوچکتر از آنچه بود که برای مهار اسپرماتوژنز و سرکوب کردن رفتار تهاجمی و تولیدمثلی نریانهای بالغ لازم است.

References

1. Badzinski SL, Squires EL. Altrenogest suppression of sexual and aggressive behavior in stallions, in Proceedings. 14^th Equine Nutr Physiol Symp 1995;278–279.

2. Kluber EF, Pollmann DS, Davis DL. Body growth and testicular characteristics of boars fed a synthetic progestogen, altrenogest. J Anim Sci 1985;61:1441–1447.

3. Naden J, Squires EL, Nett TM, et al. Effect of maternal treatment with altrenogest on pituitary response to exogenous GnRH in pubertal stallions. J Reprod Fertil 1990;88

منبع اینترنتی:

Corey D. Miller, DVM; Dickson D. Varner, DVM, MS; T. L. Blanchard, DVM, MS;

James A. Thompson, DVM, DVSc; and Larry Johnson, PhD ; Effects of Altrenogest on Behavior and Reproductive Function of Stallions, http://www.ivis.org/proceedings/aaep/1997/Miller.pdf